Our house, in the middle of the street

Nou ja, in the middle of the street niet helemaal maar ach het klinkt zo leuk. Inmiddels zitten we zo'n anderhalve maand in ons nieuwe huisje en man wat voelt dat goed! Zelfs Tony de kat heeft zn plekje hier gevonden. Naarmate de verhuizing dichterbij kwam werd ik echt een stuk zenuwachtiger of het allemaal wel goed zou gaan. Ook door al het hyptheek geregel wat er bij een verhuizing komt kijken.. zenuwslopend gedoe. Maar vanaf het moment dat we de sleutel kregen viel er een heel zwaar gewicht van mijn schouders en voelde het ook echt al als ons huis.

Nog niet alles is helemaal af en ik moet nog zeker de puntje op de i zetten, maar toch is het net alsof we er al jaren wonen. En de tuin!.. wat een heerlijk iets om een tuin te hebben. Kinderen kunnen gewoon naar buiten en even lekker hun gang gaan. Wat een ruimte in ene. Overigens ben ik heel hard mijn best aan het doen om groene vingers te kweken en tot nu toe gaat dat zowaar goed! De vorige eigenaren hebben een paar flinke potten met planten achtergelaten en mijn missie is om die in leven te houden. Lijkt me een goed begin;) Rododendrons, hyacinten en een pot met een onbekende plant.. geen idee wat daar uit gaat komen, maar groeien doet ie wel. Inmiddels zelf ook wat plantjes toegevoegd aan de collectie en ook binnen begint de urban jungle uit te breiden. Vrolijkheid in potjes, echt waar! Waarom ik vroeger nooit planten wilde, snap ik nu echt niet meer.

De kamers van de kinderen was in het begin wel een dingetje.. Vooral die van Jax. Op een of andere manier heeft de kleinste smurf in huis de grootste kamer weten te bemachtigen. Maar juist door die grootte vond ik het moeilijk om er iets gezelligs van te maken. Hij is nog lang niet af, maar er begint nu wel echt een stoere jongenskamer te ontstaan. Het leuke aan Emily d'r kamer is dat hij juist heel knus is en nu Emily ook een sterke eigen mening heeft, goh van wie zou ze dat nou hebben, ook echt háár kamer is. Dingen staan zoals zij dat wilt. Voor ons nog steeds geen bed, maar ik vind dat juist wel grappig. Anders dan anders. Probeer mijn man dan ook te overtuigen dat een paar pallets en een nieuw, groter matras ook tellen als bed.. (mede door er gewoon een blogpost over te schrijven zoals hier) ..hij trapt er alleen nog steeds niet in.

Eén plek in huis die wel zo goed als klaar is, is de keuken. Terwijl dat juist één van mijn grootste 'zorgen' was; hij was te klein, ik vond het keukenblad niet zo mooi en tot overmaat van ramp geen oven. GEEN OVEN.. ik als ovenschotel-fanaat vond dat echt niet kunnen. Het feit dat de vorige eigenaren een gigantische combi-magnetron achterlieten hielp daar niets bij. MAAR.. wat heb ik me daarin vergist. We hebben dat mega ding een andere plek gegeven, bovenop de koelkast. Dat scheelt enorm in ruimte en na wat dingetjes te hebben uitgeprobeerd ben ik eigenlijk wel blij met de magnetron. Wel moet ik nu op een opstapje staan om er wat in en uit te kunnen halen, maar ook dat gaat prima. Met mijn lengte van 1.60m ben ik zowiezo wel gewend dat dingen te hoog staan;) Tja, zelfs het keukenblad vind ik eigenlijk wel leuk nu.

Ik ga rustig verder met aanrommelen in huis, want er staat nog muren verven en planken ophangen op de planning. Stap voor stap, maar we komen er wel!

X.