Zoals ik al zei in mijn eerste blog (whoop whoop) ben ik recentelijk
weer aan het werk gegaan. Na vier/vijf jaar huismoeder te zijn geweest, kreeg
ik begin vorig jaar de kriebels om echt weer wat voor mijzelf te gaan doen. Zeker
na een moeilijke periode waarin ik behoorlijk neerslachtig ben geweest door de
hormoonveranderingen tijdens mijn tweede zwangerschap. Ik was er echt aan toe
om weer aan de slag te gaan, buitenshuis. Na hier en daar mijn cv te hebben
opgestuurd en alleen maar afwijzingen te hebben gekregen, liep ik op een
zaterdag langs de Rituals en zag dat ze daar iemand zochten. Werd ik voorheen
erg zenuwachtig van dat soort dingen, had ik nu een gevoel van; dit is een kans
die ik pakken moet. Dus ben ik naar binnen gestapt en heb ik mijn cv
ingeleverd. Daarna ging het erg snel en werk ik hier dus nu alweer 9 maanden.
Erg spannend allemaal, want werken was ik niet meer gewend.
Althans werken bij een bedrijf. Keihard werken als moeder was ik wel gewend;)
Zou ik het wel aan kunnen? Zou ik wel in het team passen? Zouden mijn kinderen
er wel aan kunnen wennen? Hoe gaat het met oppas? Wat een onzekere tijd, maar
ook een hele leuk tijd. Ik voelde me zo goed iedere dag dat ik thuis kwam na
een dag hard werken. Ook in het team voelde ik mij meteen thuis en heb ik echt
hele leuke mensen leren kennen.
Mijn dochtertje Emily van 4 en mijn zoontje Jax van 2, hebben
het er wel af en toe moeilijk mee. Nu meer dan in het begin, toen alles voor
hen ook nog nieuw was. Zo nu en dan hangen ze aan mijn been en mag ik niet weg.
Maar na de drukke periode van de feestdagen gaat er hier en daar wat veranderen
en weet ik zeker dat er meer balans zal komen. Iets waar ik veel waarde aan
hecht. Balans. Het lijkt zo simpel, maar is voor iemand die 100% voor iets wilt
gaan soms erg moeilijk om te bereiken. Gelukkig heb ik dan twee van die kleine
monstertjes rond lopen die mij hieraan doen herinneren.
Ook probeer ik zoveel mogelijk tijd met ze door te brengen
als ik niet aan het werk ben, zeker met Emily. Jax gaat twee ochtenden naar de
Peuterspeelzaal, maar is de rest gewoon bij mij als ik niet aan het werk ben.
Emily gaat naar school en heeft dus helemaal het idee dat we weinig bij elkaar
zijn. Dus af en toe gaan wij met z’n tweetjes op pad, om echt even lekker te
kunnen kletsen samen. Dit noemen wij onze ‘Coffee dates’. Dit doe ik al sinds
ik zwanger was van Jax, maar sinds ik werk zijn deze dates nog specialer
geworden voor ons. Tegenwoordig doe ik het ook met Jax, gewoon even samen
ergens een Fristi drinken. Niet heel bijzonder, maar toch ook weer wel.
Uiteraard doen we ook nog dingen met zijn vieren, wat soms
gewoon een filmpje kijken is met wat lekkers. Als er iets is wat ik heb geleerd
in de afgelopen tijd is dat het allemaal niet zo uitbundig hoeft. Puur het samen zijn is waar het echt om gaat,
zowel voor ons als voor de kinderen.
Hoe doen jullie dat? Hebben jullie altijd gewerkt met
kinderen of zijn jullie ook later pas weer begonnen?
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten